Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9130 E., 2024/2720 K.

AHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/224 E.,2015/308 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ettiği işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2015 tarihli ve 2014/224 Esas, 2015/308 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın ormanlık alanda birlikte oturdukları sırada mağdureyi sapa bir yere kucaklayarak götürüp mağdurenin direnmesine rağmen üzerindeki pantolon ve kilodunu çıkardığı, mağdureye cinsel organını sokmaya çalıştığı, mağdurenin direnmesi...