Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9866 E., 2024/4418 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/157 E., 2015/294 K.
Mağdur vekilinin temyiz istemi yönünden; mağdurun, 06.10.2015 tarihli duruşmada şikâyetçi olmadığını beyan etmesi sebebiyle mağdur vekilinin hükümleri temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümle uyarınca neticeten 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise, 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 3-f, 5 uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
A.