Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9926 E., 2024/3927 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/160 E., 2015/244 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında zeka geriliği olan yaşı küçük mağdureyi parka götürüp mağdure ile oturduğu, iki üç kez mağdureyi okul çıkışı sonrası parka götürerek cinsel amaçlı konuşmak üzere alıkoyduğu, aynı dönemde gezi yerine götürerek, mağdureyi öptüğü, elbisesinin içinden göğsünü okşadığı şeklindeki anlatımla çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-c1, 6, 43/1 ve yine aynı sayılı Kanun'un 109/1-3(f)-5 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile atılı suçlardan, sanığın beraatine karar verilmiştir.
2.