Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2022/4309 E., 2024/4455 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1184 E., 2020/703 K.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1.cümle, 3-c, 43/1 inci maddesi ile 86/2,3-a, 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda; İstsanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2019 tarihli ve 2018/413 Esas, 2019/128 Karar sayılı kararı ile sanığın; çocuğun cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair verilen kararın o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 18.06.2020 tarihli ve 2019/1184 Esas, 2020/703 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II.