Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2023/10984 E., 2024/4074 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/259 E., 2023/312 K.
Sanık müdafiinin hükümden sonra 01.06.2023 tarihli dilekçe ile temyiz talebinden vazgeçtiği görülmekle, katılan vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
1.Sanık hakkında cinsel saldırıya teşebbüs suçundan açılan davanın yapılan yargılaması sonunda Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2014 tarih ve 2014/23 Esas ve 2014/283 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/2,35,62 ve 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9.