Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2023/11578 E., 2024/4591 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
ASIL KARAR TARİHİ : 03.12.2021
EK KARAR TARİHİ : 17.01.2022
SAYISI : 2019/2803 E. 2021/1887 K.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin matbu ifadeler bulunup, gerekçe içermeyen dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşılmıştır.
Sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemi açısından; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 17.01.2022 tarihli ve 2019/2803 Esas, 2021/1887 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1.Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2019 tarihli ve 2019/6 Esas, 2019/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve nitelikli yağma suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü...