Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2023/12074 E., 2024/4562 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/40 E., 2015/112 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında 2012 yılı Temmuz ya da Ağustos ayları içinde mağdureyi kandırarak belden aşağısını soyduğu, kendi kıyafetlerini de çıkardığı, mağdurenin cinsel organını eliyle dokunduğu, bu sırada kendi cinsel organını ereksiyon pozisyonuna getirdiği iddiasıyla çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen görevsizlik kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2015/40 Esas, 2015/112 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II.