Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2023/2513 E., 2024/7881 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/126 E., 2022/444 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.11.2021 tarihli ve 2020/253 Esas, 2021/533 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, değişik tarihlerde oğlu olan katılan mağdurun anal bölgesini elleme şeklinde kabul edilen eylemi çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-1.cümle, 103/1-3.cümle, 103/3-c, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın, sanık müdafii tarafından istinafı üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesince temel cezanın kademeli olarak artırılmasının sonuç cezaya etkili olmadığı eleştirisi ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.