Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2023/9095 E., 2024/4561 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/477 E., 2023/44 K.
İlk Derece Mahkemesince Dairemizin 29.06.2022 tarihli ve 2021/22577 Esas, 2022/6740 Karar sayılı bozma ilamına direnildiği belirtilmiş ise de; ilk kararda yer almayan ve Yargıtay denetiminden geçmemiş yeni ve değişik bir gerekçeyle hüküm kurulmuş olması ve esasen bozma ilamının gereği olarak sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışılarak hüküm kurulduğu anlaşıldığından, Mahkeme kararının direnme olmayıp eylemli uyma niteliği taşıdığı gözetilerek inceleme yapılmıştır.
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği sanık müdafiinin temyiz istemi süresinde olduğu gibi Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2. maddesinde yer alan “Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır” ve 5271 sayılı Kanun'un 34/2. maddesinde bulunan “Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, Mahkemece verilen kararda 291/1. maddesindeki temyize ilişkin on beş günlük kanuni sürenin belirtilmesinin yanı sıra süresinde verilen temyiz dilekçesiyle talep edildiği takdirde gerekçeli hükmün tebliğinden işlemeye başlayan yedi günlük süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi...