Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2024/1551 E., 2024/3913 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/1363 E., 2023/2098 K.
Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılamada davaya katılan mağdure vekilinin kurulan hükmü istinaf etme hakkı bulunmadığından bahisle vaki başvurunun 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca reddine dair verilen kararın itirazı kabil olup, buna ilişkin mağdure vekilince ayrıca sunulan itiraz dilekçesi üzerine itirazın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 02.01.2024 günlü kararıyla kesin olarak reddedilmesi karşısında, mağdure vekilinin temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-3.cümle, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/344 Esas, 2022/79 Karar sayılı kararı ile mevcut...