Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2024/1898 E., 2024/5125 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2018/510 E., 2019/1306 K.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2017 tarihli ve 2015/255 Esas, 2017/49 Karar
sayılı kararı ile; sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın eyleminin çocuğa karşı cinsel taciz suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
2. Sanık ve katılan Bakanlık vekili tarafından hükmün istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12.