Yargıtay 9. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında farklı tarihlerde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1.cümle, 109/2, 5, 103/2, 4, 109/2, 5, 103/2, 4, 109/2, 5, 53 ve 63. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2022/167 Esas, 2023/146 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın;
a) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereği ayrı ayrı beraatine,
b) 2016 yılında on iki yaşından küçük mağdura karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği sabit görülerek 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 53, 63.