Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2024/493 E., 2024/4420 K.

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2023/284 E., 2023/393 K.
İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2023 tarihli ve 2023/284 Esas ve 2023/393 Karar sayılı kararı ile Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin, 11.11.2020 tarihli ve 2020/366 Esas, 2020/4861 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307. maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;
Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1.cümle, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2019/339 Esas, 2019/372 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1 ve 3.cümle, 43/1, 62/1 ve...