Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2024/64 E., 2024/4421 K.

BOZMA ÜZERİNE
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2021/504 E., 2023/611 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a yollamasıyla 103/1, 103/4, 43 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2014 tarihli ve 2013/753 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair, kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarihli ve 2017/2128 Esas, 2021/3719 Karar sayılı kararı ile "Sanığın kovuşturma evresinde sunduğu dilekçede mağdurenin...