Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/9598 E., 2024/3969 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 29 Mayıs 2024
- Esas No
- 2022/9598
- Karar No
- 2024/3969
- Konu
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/159 E., 2021/190 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2012 tarihli ve 2011/183 Esas, 2012/105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün
sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.04.2014 tarihli ve 2014/1642 Esas, 2014/2740 Karar sayılı kararı ile özetle " sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu, tekerrüre esas ilam yerine tekerrüre esas olmayan başka ilamın hükümde gösterilmesi suretiyle mükerrirlikte hatalı uygulama yapıldığı" belirtilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının saklı tutulması suretiyle bozulmasına,
2. Sivas 1.
SAYISI : 2014/159 E., 2021/190 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2012 tarihli ve 2011/183 Esas, 2012/105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün
sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.04.2014 tarihli ve 2014/1642 Esas, 2014/2740 Karar sayılı kararı ile özetle " sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu, tekerrüre esas ilam yerine tekerrüre esas olmayan başka ilamın hükümde gösterilmesi suretiyle mükerrirlikte hatalı uygulama yapıldığı" belirtilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının saklı tutulması suretiyle bozulmasına,
2. Sivas 1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/645 E., 2024/3971 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/13722 E., 2024/3970 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2074 E., 2024/3968 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9621 E., 2024/3967 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9660 E., 2024/3963 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/13741 E., 2024/3996 K.29 Mayıs 2024