Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/645 E., 2024/3971 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 29 Mayıs 2024
- Esas No
- 2024/645
- Karar No
- 2024/3971
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/610 E., 2018/1160 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2015/40 Esas, 2015/300 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur Süleyman'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanması
suretiyle mahkumiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesi'nin 21.06.2018 tarihli ve 2017/16760 Esas, 2018/11299 Karar sayılı ilamı ile özetle "sanığın savunmaları doğrultusunda sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmesi ve hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının değerlendirilmesi gerektiği" gerekçeleriyle bozulmasına,
2. Aydın 2.
SAYISI : 2018/610 E., 2018/1160 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2015/40 Esas, 2015/300 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur Süleyman'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanması
suretiyle mahkumiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesi'nin 21.06.2018 tarihli ve 2017/16760 Esas, 2018/11299 Karar sayılı ilamı ile özetle "sanığın savunmaları doğrultusunda sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmesi ve hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının değerlendirilmesi gerektiği" gerekçeleriyle bozulmasına,
2. Aydın 2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/136 E., 2024/3974 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/9609 E., 2024/3975 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/532 E., 2024/3972 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/13722 E., 2024/3970 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2074 E., 2024/3968 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/9598 E., 2024/3969 K.29 Mayıs 2024