Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/1991 E., 2024/7338 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1719 E., 2022/2151 K.
SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma, kasten yaralama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı, mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması
Sanıklar Emre ve İsa hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilmediği tespit edilmiştir.
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; katılan ... vekilinin yüzüne karşı verilen karara karşı 09.12.2022 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçesi ile süre tutum talebinde bulunduğu, 7 günlük yasal süre içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması ihtarını içerir gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ancak katılan ... vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 295/1. maddesinde öngörülen yedi günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi gereğince temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince verilen diğer hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1.