Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/4470 E., 2024/7357 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 6 Kasım 2024
- Esas No
- 2023/4470
- Karar No
- 2024/7357
- Konu
- Kasten öldürme, kasten yaralama
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2419 E., 2022/2112 K.
SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, (mağdur ...'e yönelik hükmün 5271 sayılı Kanun'un 286/2. maddesi gereği kesin olduğu anlaşılmış ise de; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesine konu edilebileceğine dair Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas - 2009/56 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün incelendiği), 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2019 tarihli ve 2015/269 Esas, 2019/293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davalarında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği sanığın ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2.
SAYISI : 2019/2419 E., 2022/2112 K.
SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, (mağdur ...'e yönelik hükmün 5271 sayılı Kanun'un 286/2. maddesi gereği kesin olduğu anlaşılmış ise de; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesine konu edilebileceğine dair Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas - 2009/56 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün incelendiği), 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2019 tarihli ve 2015/269 Esas, 2019/293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davalarında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği sanığın ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/4063 E., 2024/7360 K.6 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/6153 E., 2024/7359 K.6 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/5037 E., 2024/7358 K.6 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/4011 E., 2024/7356 K.6 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/1991 E., 2024/7338 K.6 Kasım 2024
- Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/6106 E., 2024/7812 K.6 Kasım 2024