Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7177 E., 2024/3812 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 23 Mayıs 2024
- Esas No
- 2023/7177
- Karar No
- 2024/3812
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/617 E., 2023/150 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2015 tarihli ve 2015/327 Esas, 2015/547 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 25.03.2019 tarihli
ve 2018/9170 Esas, 2019/6127 Karar sayılı ilâmı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.01.2022 tarihli ve 2019/317 Esas, 2022/9 Karar sayılı kararı ile tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında seçenek yaptırım öngörülen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2.
SAYISI : 2022/617 E., 2023/150 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2015 tarihli ve 2015/327 Esas, 2015/547 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 25.03.2019 tarihli
ve 2018/9170 Esas, 2019/6127 Karar sayılı ilâmı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.01.2022 tarihli ve 2019/317 Esas, 2022/9 Karar sayılı kararı ile tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında seçenek yaptırım öngörülen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7715 E., 2024/3816 K.23 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1422 E., 2024/3819 K.23 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7693 E., 2024/3814 K.23 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/486 E., 2024/3813 K.23 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/20 E., 2024/3810 K.23 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8716 E., 2024/3811 K.23 Mayıs 2024