Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7621 E., 2024/3180 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 6 Mayıs 2024
- Esas No
- 2023/7621
- Karar No
- 2024/3180
- Konu
- Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/15 E. 2023/69 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Zonguldak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2016 tarihli ve 2016/18 Esas, 2016/434 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/10439 Esas, 2020/14820 Karar sayılı ilâmı ile ek savunma verilmemesi, 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesinin uygulamasının Anayasa Mahkemesi iptal kararına göre yeniden değerlendirilmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Zonguldak 5.
SAYISI : 2021/15 E. 2023/69 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Zonguldak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2016 tarihli ve 2016/18 Esas, 2016/434 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/10439 Esas, 2020/14820 Karar sayılı ilâmı ile ek savunma verilmemesi, 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesinin uygulamasının Anayasa Mahkemesi iptal kararına göre yeniden değerlendirilmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Zonguldak 5.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/12089 E., 2024/3183 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/12054 E., 2024/3182 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/12042 E., 2024/3181 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2022/7474 E., 2024/3591 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2022/7326 E., 2024/3589 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7618 E., 2024/3179 K.6 Mayıs 2024