Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8893 E., 2024/2874 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 25 Nisan 2024
- Esas No
- 2023/8893
- Karar No
- 2024/2874
- Konu
- Kasten öldürmeye teşebbüs
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/303 E., 2023/58 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/90 Esas, 2016/256 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 06.07.2020 tarihli ve 2020/5795 Esas, 2020/8698 Karar sayılı kararıyla sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları gerektiği düşünülmeksizin suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “kasten yaralama” suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına ve sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine karar verilmiştir.
2. Bitlis 1.
SAYISI : 2020/303 E., 2023/58 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/90 Esas, 2016/256 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 06.07.2020 tarihli ve 2020/5795 Esas, 2020/8698 Karar sayılı kararıyla sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları gerektiği düşünülmeksizin suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “kasten yaralama” suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına ve sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine karar verilmiştir.
2. Bitlis 1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/673 E., 2024/2204 K.25 Nisan 2024
- Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/764 E., 2024/2197 K.25 Nisan 2024
- Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/135 E., 2024/2195 K.25 Nisan 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/11084 E., 2024/2875 K.25 Nisan 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/14226 E., 2024/2872 K.25 Nisan 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9261 E., 2024/2873 K.25 Nisan 2024