Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9533 E., 2024/4866 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 1 Temmuz 2024
- Esas No
- 2023/9533
- Karar No
- 2024/4866
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Özeti
BOZMA ÜZERİNE
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/46 E., 2023/276 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2015 tarihli ve 2014/224 Esas, 2015/15 Karar sayılı kararının, katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.06.2018 tarihli ve 2016/197 Esas, 2018/4886 Karar sayılı ilamı ile; " oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü sanıkla birlikte hareket
eden kimliği meçhul kişinin ele geçirilemeyen tabancanın kabzasıyla katılana vurup basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladıkları olayda sanığın eyleminin TCK 86/2, 86/3-(e) maddesinde yer alan silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurularak noksan ceza tayini, kabule göre de; hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi...
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/46 E., 2023/276 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2015 tarihli ve 2014/224 Esas, 2015/15 Karar sayılı kararının, katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.06.2018 tarihli ve 2016/197 Esas, 2018/4886 Karar sayılı ilamı ile; " oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü sanıkla birlikte hareket
eden kimliği meçhul kişinin ele geçirilemeyen tabancanın kabzasıyla katılana vurup basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladıkları olayda sanığın eyleminin TCK 86/2, 86/3-(e) maddesinde yer alan silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurularak noksan ceza tayini, kabule göre de; hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/328 E., 2024/4870 K.1 Temmuz 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9123 E., 2024/4868 K.1 Temmuz 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9111 E., 2024/4867 K.1 Temmuz 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/598 E., 2024/4865 K.1 Temmuz 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9370 E., 2024/4864 K.1 Temmuz 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8087 E., 2024/4863 K.1 Temmuz 2024