Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/136 E., 2024/3974 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 29 Mayıs 2024
- Esas No
- 2024/136
- Karar No
- 2024/3974
- Konu
- Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/83 E., 2023/67 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2014 tarihli ve 2013/1018 Esas, 2014/1083 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık tarafından temyizi ile Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesi'nin 27.06.2019 tarihli ve 2019/13055 Esas, 2019/13979 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verildiği,
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2021 tarihli ve 2021/95058 sayılı itiraznamesi ile "savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle hükmün bozulması gerektiği" belirtilerek yaptığı itirazı sonucunda hükümlerin Yargıtay 1.
SAYISI : 2022/83 E., 2023/67 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2014 tarihli ve 2013/1018 Esas, 2014/1083 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık tarafından temyizi ile Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesi'nin 27.06.2019 tarihli ve 2019/13055 Esas, 2019/13979 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verildiği,
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2021 tarihli ve 2021/95058 sayılı itiraznamesi ile "savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle hükmün bozulması gerektiği" belirtilerek yaptığı itirazı sonucunda hükümlerin Yargıtay 1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/12502 E., 2024/3978 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/13817 E., 2024/3979 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/12384 E., 2024/3977 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/9609 E., 2024/3975 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/532 E., 2024/3972 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/645 E., 2024/3971 K.29 Mayıs 2024