Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/9609 E., 2024/3975 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 29 Mayıs 2024
- Esas No
- 2022/9609
- Karar No
- 2024/3975
- Konu
- Kasten öldürme suçuna yardım
- Hüküm
- Beraat
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/178 E., 2020/34 K.
SUÇ : Kasten öldürme suçuna yardım
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/411 Esas, 2015/338 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçuna yardımdan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii,
katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 14.03.2019 tarihli ve 2017/2237 Esas, 2019/1537 Karar sayılı ilamı ile özetle "sanık ...'nın savunmasının aksine mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı, beraatine karar verilmesi gerektiği" belirtilerek bozulmasına,
2. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2020 tarihli ve 2019/178 Esas, 2020/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçuna yardımdan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e. maddesi gereği beraatine,
II.
SAYISI : 2019/178 E., 2020/34 K.
SUÇ : Kasten öldürme suçuna yardım
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/411 Esas, 2015/338 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçuna yardımdan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii,
katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 14.03.2019 tarihli ve 2017/2237 Esas, 2019/1537 Karar sayılı ilamı ile özetle "sanık ...'nın savunmasının aksine mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı, beraatine karar verilmesi gerektiği" belirtilerek bozulmasına,
2. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2020 tarihli ve 2019/178 Esas, 2020/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçuna yardımdan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e. maddesi gereği beraatine,
II.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/13817 E., 2024/3979 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/12384 E., 2024/3977 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/136 E., 2024/3974 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/532 E., 2024/3972 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/645 E., 2024/3971 K.29 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/13722 E., 2024/3970 K.29 Mayıs 2024