Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1527 E., 2024/7352 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 6 Kasım 2024
- Esas No
- 2024/1527
- Karar No
- 2024/7352
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/138 E., 2023/777 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2015/388 Esas, 2016/268 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 07.11.2022 tarihli ve 2020/18551 Esas, 2022/21830 Karar sayılı ilamı ile; "Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmaması, 28/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrileceğinin belirtilmesi,...
SAYISI : 2023/138 E., 2023/777 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2015/388 Esas, 2016/268 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 07.11.2022 tarihli ve 2020/18551 Esas, 2022/21830 Karar sayılı ilamı ile; "Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmaması, 28/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrileceğinin belirtilmesi,...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/4336 E., 2024/7365 K.6 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/699 E., 2024/7363 K.6 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1522 E., 2024/7353 K.6 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/5447 E., 2024/7351 K.6 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2077 E., 2024/7350 K.6 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/3784 E., 2024/7348 K.6 Kasım 2024