Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1650 E., 2024/4052 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 30 Mayıs 2024
- Esas No
- 2024/1650
- Karar No
- 2024/4052
- Konu
- Kasten yaralamaya teşebbüs
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/779 E., 2023/1120 K.
SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/337 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 01.07.2019 tarihli ve 2019/6182 Esas, 2019/14110 Karar sayılı kararıyla bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine verilen Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/623 Esas, 2022/52 Karar sayılı
kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1.
SAYISI : 2023/779 E., 2023/1120 K.
SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/337 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 01.07.2019 tarihli ve 2019/6182 Esas, 2019/14110 Karar sayılı kararıyla bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine verilen Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/623 Esas, 2022/52 Karar sayılı
kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/6357 E., 2024/9390 K.30 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/373 E., 2024/4054 K.30 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/804 E., 2024/4053 K.30 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/605 E., 2024/4051 K.30 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9455 E., 2024/4050 K.30 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8148 E., 2024/4049 K.30 Mayıs 2024