Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1862 E., 2024/5714 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 18 Eylül 2024
- Esas No
- 2024/1862
- Karar No
- 2024/5714
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/182 E., 2022/142 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,
aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2013 tarihli ve 2010/430 Esas, 2013/449 Karar sayılı kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarihli ve 2019/1697 Esas, 2020/5362 Karar sayılı bozma ilamı ile bozulması sonrası İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/182 Esas, 2022/142 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan, EsasçNo : 2024/1862
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/182 E., 2022/142 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,
aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2013 tarihli ve 2010/430 Esas, 2013/449 Karar sayılı kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarihli ve 2019/1697 Esas, 2020/5362 Karar sayılı bozma ilamı ile bozulması sonrası İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/182 Esas, 2022/142 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan, EsasçNo : 2024/1862
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1753 E., 2024/5718 K.18 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1747 E., 2024/5717 K.18 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1267 E., 2024/5715 K.18 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2088 E., 2024/5713 K.18 Eylül 2024
- Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2024/3991 E., 2024/7430 K.18 Eylül 2024
- Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2024/2642 E., 2024/7429 K.18 Eylül 2024