Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/3097 E., 2024/6705 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 17 Ekim 2024
- Esas No
- 2024/3097
- Karar No
- 2024/6705
- Konu
- Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
- Hüküm
- Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/198 E., 2023/734 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/319 Esas, 2015/313 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 18.03.2019 tarihli ve 2018/10902 Esas, 2019/5584 Karar sayılı ilâmı ile sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen mahkumiyet kararının, suç tarihinden sonra 19.04.2013 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53.
SAYISI : 2023/198 E., 2023/734 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/319 Esas, 2015/313 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 18.03.2019 tarihli ve 2018/10902 Esas, 2019/5584 Karar sayılı ilâmı ile sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen mahkumiyet kararının, suç tarihinden sonra 19.04.2013 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/3073 E., 2024/6709 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/811 E., 2024/6707 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/4039 E., 2024/6706 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/4959 E., 2024/6701 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/11791 E., 2024/6700 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/14566 E., 2024/6699 K.17 Ekim 2024