Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/3994 E., 2024/6690 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 17 Ekim 2024
- Esas No
- 2024/3994
- Karar No
- 2024/6690
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/280 E., 2023/411 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.01.2007 tarihli ve 2007/3-9 Esas, 2007/18 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 232/6. maddesi ve 34/2. maddesi ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddesine göre kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde; 21.12.2023 tarihli celsede sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan hükümde "tebliğinden itibaren" denilerek sanık müdafiinin temyiz süresinin başlangıcına ilişkin olarak yanıltıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin 01.02.2024 tarihli temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un
260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.
SAYISI : 2022/280 E., 2023/411 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.01.2007 tarihli ve 2007/3-9 Esas, 2007/18 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 232/6. maddesi ve 34/2. maddesi ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddesine göre kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde; 21.12.2023 tarihli celsede sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan hükümde "tebliğinden itibaren" denilerek sanık müdafiinin temyiz süresinin başlangıcına ilişkin olarak yanıltıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin 01.02.2024 tarihli temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un
260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/2158 E., 2024/6693 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9608 E., 2024/6692 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2219 E., 2024/6691 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/3071 E., 2024/6689 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/4970 E., 2024/6687 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/2785 E., 2024/6686 K.17 Ekim 2024