Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/456 E., 2024/5295 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 11 Temmuz 2024
- Esas No
- 2024/456
- Karar No
- 2024/5295
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/750 E., 2023/890 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2007 tarihli ve 2005/517 Esas, 2007/107 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün Cumhuriyet savcısı ve katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 28.09.2011 tarihli ve 2009/7154 Esas, 2011/13092 Karar sayılı kararıyla özetle; sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2012 tarihli ve 2011/697 Esas, 2012/334 Karar sayılı kararıyla verilen mahkûmiyet
hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/750 E., 2023/890 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2007 tarihli ve 2005/517 Esas, 2007/107 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün Cumhuriyet savcısı ve katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 28.09.2011 tarihli ve 2009/7154 Esas, 2011/13092 Karar sayılı kararıyla özetle; sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2012 tarihli ve 2011/697 Esas, 2012/334 Karar sayılı kararıyla verilen mahkûmiyet
hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9043 E., 2024/5289 K.11 Temmuz 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/390 E., 2024/5306 K.11 Temmuz 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8902 E., 2024/5307 K.11 Temmuz 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/534 E., 2024/5263 K.11 Temmuz 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/459 E., 2024/5266 K.11 Temmuz 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/3080 E., 2024/5317 K.11 Temmuz 2024