Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/463 E., 2024/5874 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 24 Eylül 2024
- Esas No
- 2024/463
- Karar No
- 2024/5874
- Konu
- Olası kastla yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/200 E., 2023/276 K.
SUÇ : Olası kastla yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/7657 Esas, 2021/21426 Karar sayılı bozması üzerine verdiği 24.02.2022 tarihli ve 2021/486 Esas, 2022/122 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2023/491 Esas, 2023/4139 Karar sayılı ilâmı ile özetle;mağdur hakkında düzenlenen ve hükme esas alınan Malatya Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 06.04.2016 tarihli adlî raporunda, mağdurun yaralanmasının basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı belirtildiği halde sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun...
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/200 E., 2023/276 K.
SUÇ : Olası kastla yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/7657 Esas, 2021/21426 Karar sayılı bozması üzerine verdiği 24.02.2022 tarihli ve 2021/486 Esas, 2022/122 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2023/491 Esas, 2023/4139 Karar sayılı ilâmı ile özetle;mağdur hakkında düzenlenen ve hükme esas alınan Malatya Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 06.04.2016 tarihli adlî raporunda, mağdurun yaralanmasının basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı belirtildiği halde sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/4737 E., 2024/4581 K.24 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/822 E., 2024/5877 K.24 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/794 E., 2024/5875 K.24 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2983 E., 2024/5873 K.24 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/601 E., 2024/5872 K.24 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/442 E., 2024/5871 K.24 Eylül 2024