Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/5445 E., 2024/6256 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 3 Ekim 2024
- Esas No
- 2024/5445
- Karar No
- 2024/6256
- Konu
- Hakaret, kasten yaralamaya teşebbüs
Karar Özeti
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/385 E., 2021/971 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralamaya teşebbüs
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A.Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2019 tarihli ve 2018/321 Esas, 2019/390 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2021/3531 Esas, 2021/2501 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle çelişkiye düşülmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
B. Bozma ilamı üzerine Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2021 tarihli ve 2021/385 Esas, 2021/971 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 35, 53, 58.
SAYISI : 2021/385 E., 2021/971 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralamaya teşebbüs
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A.Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2019 tarihli ve 2018/321 Esas, 2019/390 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2021/3531 Esas, 2021/2501 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle çelişkiye düşülmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
B. Bozma ilamı üzerine Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2021 tarihli ve 2021/385 Esas, 2021/971 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 35, 53, 58.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/12261 E., 2024/13077 K.3 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/11507 E., 2024/13075 K.3 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/11008 E., 2024/13074 K.3 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/6984 E., 2024/6255 K.3 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1793 E., 2024/6254 K.3 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/2696 E., 2024/6252 K.3 Ekim 2024