Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/881 E., 2024/5620 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 17 Eylül 2024
- Esas No
- 2024/881
- Karar No
- 2024/5620
- Konu
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/198 E., 2023/401 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/445 Esas, 2015/663 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3 Ceza Dairesinin, 06.11.2019 tarihli ve 2019/8867 Esas, 2019/20092 Karar sayılı ilâmı ile özetle;sanığın savunmasının istinabe yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesine aykırı davranılması, sanığa 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, katılana ait tüm doktor raporları, tedavi...
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/198 E., 2023/401 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/445 Esas, 2015/663 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3 Ceza Dairesinin, 06.11.2019 tarihli ve 2019/8867 Esas, 2019/20092 Karar sayılı ilâmı ile özetle;sanığın savunmasının istinabe yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesine aykırı davranılması, sanığa 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, katılana ait tüm doktor raporları, tedavi...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/5490 E., 2024/5627 K.17 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/206 E., 2024/5626 K.17 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/692 E., 2024/5625 K.17 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2423 E., 2024/5619 K.17 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1669 E., 2024/5617 K.17 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/561 E., 2024/5658 K.17 Eylül 2024