Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/17190 E., 2024/10719 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/390 E., 2015/19 K.
SUÇ :Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Tekerrüre esas alınan Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2013 tarihli ve 2013/290 Esas, 2013/660 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra 20.11.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla anılan ilam tekerrüre esas alınamayacağı gibi ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiğinden, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2013 tarihinde kesinleşen, 13.11.2013 tarihli ve 2013/266 Esas, 2013/377 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 3 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı...