Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/18951 E., 2024/10724 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :2014/449 E. 2015/123 K.
SUÇ :Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
1.Tekerrüre esas alınan ilamın yapılan UYAP sorgusunda Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 20.11.2014 tarihli ve 2014/18838 Esas, 2014/19411 Karar sayılı ilamıyla sanığın temyiz talebinin kabulüne karar verilerek 20.11.2014 tarihinde onanmak suretiyle kesinleştiği, tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan 20.12.2013 kesinleşme tarihli İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.11.2011 tarihli 2013/266 Esas ve 2013/377 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihine göre tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,
2.Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3.