Yargıtay 11. Ceza Dairesi

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/202 E., 2016/49 K.
SUÇ :Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ile müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Tekerrüre esas alınan İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2013 tarihli, 2013/266 Esas, 2013/377 Karar kararında tekerrüre esas alınan Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/4 Esas, 2011/ 742 Karar sayılı kararının temyiz incelemesi için infazının durdurulmuş olduğu ve suç tarihi itibari ile kesinleşmediği hâlde, temyiz incelemesine konu Mahkeme hükmünde sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ikinci kez uygulanmasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık ile müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322.