Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2024/744 E., 2024/1362 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2022/118 Esas, 2022/623 Karar
DAVACILAR :1. ... vekili Avukat ...
2. ... Varisleri
A.... ...
B.... ... vekilleri Avukat ...
C.... vekili Avukat ... ...
3. ...
4. ... vekilleri Avukat ...
DAVA TARİHİ :
HÜKÜM : Kısmen kabul
Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu işbu dosyada uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü ve Muhakemeleri Kanunu'nun 427 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesiyle 1086 sayılı Kanuna eklenen Ek-Madde 4'te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2022 yılı için 5.810,00 TL'dir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.
Bu durumda davalı aleyhine her bir davacı için kabul edilen miktarın 2.096,34 TL olduğu ve kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine...