Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1503 E., 2024/2336 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/2557 E., 2021/471 K.
DAVA : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
DAVA TARİHİ: 04.12.2019
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle dava dilekçesinde 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminat olarak belirtilen ancak 18.11.2020 havale tarihli dilekçe ile 50.000,00 TL maddi, 60.000,00 TL manevi tazminat olarak ıslah edildiği anlaşılan ve gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 48.373,85 TL maddi ve 58.000,00 TL manevi tazminatın tutuklamanın infazına başlandığı tarih kabul edilen 25.05.1984 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun davacı hakkında iki ayrı tutuklama kararı bulunduğu ve ilk tutuklama kararına konu suçlardan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği, davacı hakkında zamanaşımından düşme kararı verilmiş olması nedeniyle makul bir tazminata hükmedilmesi gerektiğinden bahisle...