Yargıtay 2. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarîyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.Dosya kapsamından sanığın, katılan ...'i evinin önünde otururken görüp, burda ne yapıyorsun diyerek dövmeye başlaması üzerine, katılanın cebinde bulunan cep telefonunun yere düşerek kırıldığının anlaşılması karşısında, sanığın mala zarar verme kastı ile hareket ettiğine ilişkin somut delil bulunmadığından yasal unsurları oluşmayan mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü verilmesi,
2. Sanığa atılı hakaret ve kasten yaralama suçlarının 5237 sayılı TCK.nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8.maddeleri uyarınca suç tarihi itibarîyla soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete tabi suçlardan olduğu ve katılan ...'in karardan sonra dosyaya sunduğu 30.05.2016 dilekçesi ile şikâyetten vazgeçtiği...