Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/17138 E., 2024/9198 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 4 Haziran 2024
- Esas No
- 2021/17138
- Karar No
- 2024/9198
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ :Hırsızlık
HÜKÜM :Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerine uyması ve bu hâliyle suçun alt sınırının 5 yılın üzerinde olması sebebiyle zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmediğinden hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiş ise de, olayın diğer sanığı olan ... hakkında aynı olay nedeni ile Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/15 Esas, 2016/210 Karar sayılı dosyasında TCK'nın 142/2-h, 143, 35, 62. maddeleri uyarınca sanığın 4 yıl 8 ay 7 gün hapis ile cezalandırılmasına dair kararın temyiz edilmeden kesinleşmesi ve kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay 2.
SUÇ :Hırsızlık
HÜKÜM :Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerine uyması ve bu hâliyle suçun alt sınırının 5 yılın üzerinde olması sebebiyle zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmediğinden hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiş ise de, olayın diğer sanığı olan ... hakkında aynı olay nedeni ile Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/15 Esas, 2016/210 Karar sayılı dosyasında TCK'nın 142/2-h, 143, 35, 62. maddeleri uyarınca sanığın 4 yıl 8 ay 7 gün hapis ile cezalandırılmasına dair kararın temyiz edilmeden kesinleşmesi ve kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay 2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14682 E., 2024/9208 K.4 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/17358 E., 2024/9206 K.4 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/23236 E., 2024/9199 K.4 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/17116 E., 2024/9202 K.4 Haziran 2024
- Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2024/606 E., 2024/1959 K.4 Haziran 2024
- Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2022/5177 E., 2024/1956 K.4 Haziran 2024