Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19286 E., 2024/9914 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 20.02.2018 tarihli ve 2017/2362 Esas, 2018/310 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 293/2. maddesinde yer alan "Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin Bölge Adliye Mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir." şeklindeki düzenleme karşısında, hüküm yüzüne karşı gerekçesiz olarak açıklanan sanıklar ... ve ... müdafilerine Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının, 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtarat ile tebliğ edilmesi zorunluluğuna uyulmaması nedeniyle, gerekçeli kararın sanıklar müdafilerine usûlüne uygun şekilde tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi hâlinde temyiz dilekçeleri de eklendikten sonra ve yine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, müdafi bulunsa bile sanığın da temyiz hakkı bulunduğundan ve yokluğunda verilen kararın daha önce ayrıca sanık ...'e tebliğ edilmediği anlaşıldığından, gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun şekilde (Sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde 5271 sayılı Kanun'un 35/3 ve 263.