Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/1123 E., 2024/6276 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 22 Nisan 2024
- Esas No
- 2022/1123
- Karar No
- 2024/6276
- Konu
- Kamu malına zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın babasının, dava açıldıktan sonra 12.06.2015 tarihinde tüm zararı karşıladığının anlaşılması karşısında; sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.04.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın babasının, dava açıldıktan sonra 12.06.2015 tarihinde tüm zararı karşıladığının anlaşılması karşısında; sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.04.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2023/5807 E., 2024/2155 K.22 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7178 E., 2024/6278 K.22 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3218 E., 2024/6277 K.22 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29110 E., 2024/6275 K.22 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6011 E., 2024/6274 K.22 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/22124 E., 2024/6273 K.22 Nisan 2024