Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/15667 E., 2024/6324 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 22 Nisan 2024
- Esas No
- 2022/15667
- Karar No
- 2024/6324
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
23.10.2018 tarihli bozma öncesi hükümde sanığın sonuç ceza olarak TCK'nın 165/1. ve 62. maddeleri gereğince 3.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla; bozma sonrası yapılan yargılamada sanık hakkında TCK'nın 142/1-b ve 62. maddeleri gereğince verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 3.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
23.10.2018 tarihli bozma öncesi hükümde sanığın sonuç ceza olarak TCK'nın 165/1. ve 62. maddeleri gereğince 3.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla; bozma sonrası yapılan yargılamada sanık hakkında TCK'nın 142/1-b ve 62. maddeleri gereğince verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 3.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12615 E., 2024/6323 K.22 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/15728 E., 2024/6322 K.22 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/209 E., 2024/6321 K.22 Nisan 2024
- Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2023/5807 E., 2024/2155 K.22 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7178 E., 2024/6278 K.22 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3218 E., 2024/6277 K.22 Nisan 2024