Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16329 E., 2024/9606 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli,mala zarar verme
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 21.04.2021 tarihli ve 2019/2539 Esas, 2021/772 Karar sayılı kararın sanığın müdafiine 25.05.2021 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen müdafiin karara karşı temyiz kanun yoluna başvurmaması, atanan zorunlu müdafii ile yüz yüze gelmeyen, müdafiiden ve karardan haberdar olmayan sanığa da anılan kararın tebliğ edilmemesi karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 18.03.2008 tarihli ve 2008/9-7 Esas, 2008/56 Karar sayılı kararında belirtilen "Kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olunmadığı durumlarda zorunlu müdafie yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukukî sonuçları doğurmaz" şeklindeki hüküm gereğince, gerekçeli kararın anılan zorunlu müdafie tebliği ile yetinilerek sanığa tebliğinin yapılmaması nedeniyle sanığın gerekçeli kararın tebliğ edilmesi talebi üzerine 02.06.2022 tarihinde gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edildiği, sanığın aynı gün süresinde ve yetkili ilk derece mahkemesine kanun yolu başvurusunda bulunduğu ancak kanun yolu adını yanlış yazdığı, bu nedenle başvuru sebebiyle verilen 10.06.2022 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 21.04.2021 tarihli ve 2019/2539 Esas, 2021/772 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291.