Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28352 E., 2024/3389 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 29 Şubat 2024
- Esas No
- 2023/28352
- Karar No
- 2024/3389
- Konu
- Nitelikli mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın suça konu aracın sahibi olduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 290/2-son maddesi delaletiyle hüküm kurulmasına rağmen, gerekçe gösterilmeksizin sanık hakkında TCK'nın 290/2-son maddesi gereğince cezasından indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ : Nitelikli mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın suça konu aracın sahibi olduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 290/2-son maddesi delaletiyle hüküm kurulmasına rağmen, gerekçe gösterilmeksizin sanık hakkında TCK'nın 290/2-son maddesi gereğince cezasından indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29060 E., 2024/3392 K.29 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29079 E., 2024/3391 K.29 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6492 E., 2024/3390 K.29 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/13350 E., 2024/3388 K.29 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1229 E., 2024/3387 K.29 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1062 E., 2024/3386 K.29 Şubat 2024