Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29259 E., 2024/5414 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/477 E., 2020/596 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
11.03.2020 tarihli kararın, sanık ve müdafiinin yokluğunda verildiği, kararın sanık müdafiine tebliğ edilmeyip, sanığa 01.04.2020 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın 29.09.2021 tarihinde kararı temyiz ettiği, sanık müdafiinin ise sonradan 16.10.2023 tarihinde yapılan tebliğ işlemi üzerine kararı 26.10.2023 tarihinde temyiz ettiği belirlenmekle, daha önceden kararın sanık müdafiine tebliğ edilmemesi nedeniyle sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca ve yukarıda belirtilen gerekçeyle temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294.