Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2950 E., 2024/15395 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 22 Ekim 2024
- Esas No
- 2023/2950
- Karar No
- 2024/15395
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/300 E., 2022/113 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 6.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sanığın 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereğince önce 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a ve 52/2.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/300 E., 2022/113 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 6.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sanığın 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereğince önce 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a ve 52/2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/13334 E., 2024/8982 K.22 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2024/5564 E., 2024/8937 K.22 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15295 E., 2024/8928 K.22 Ekim 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2590 E., 2024/15510 K.22 Ekim 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7955 E., 2024/15781 K.22 Ekim 2024
- Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/12557 E., 2024/10062 K.22 Ekim 2024