Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5119 E., 2024/5436 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 2 Nisan 2024
- Esas No
- 2023/5119
- Karar No
- 2024/5436
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.12.2020 tarihli bozma ilâmı öncesi yapılan yargılamada suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 7 ay 23 gün hapis cezanın seçenek yaptırıma çevrilerek neticeten 4.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği, bu hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 4.660,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuğun neticeten 4.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde...
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.12.2020 tarihli bozma ilâmı öncesi yapılan yargılamada suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 7 ay 23 gün hapis cezanın seçenek yaptırıma çevrilerek neticeten 4.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği, bu hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 4.660,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuğun neticeten 4.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/2685 E., 2024/3598 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/1095 E., 2024/4850 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/1091 E., 2024/4849 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5179 E., 2024/5432 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4968 E., 2024/5369 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/4592 E., 2024/2689 K.2 Nisan 2024