Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5179 E., 2024/5432 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 2 Nisan 2024
- Esas No
- 2023/5179
- Karar No
- 2024/5432
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında bozma kararından önce kurulan 14.06.2011 günlü ilk hükümde 1 yıl 8 ay hapis cezasının katılan kurumun zararı olan 227,04 TL’yi ödemesi koşulu ile TCK'nın 51/2. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 02.07.2013 tarihli ilâmıyla bozulmasından sonra bu kez hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip daha sonra da sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi uyarınca hapis cezasının koşullu ertelenmesine karar verilmeden açıklanmasına karar verildiği, bozma öncesindeki erteleme kararının sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, verilen...
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında bozma kararından önce kurulan 14.06.2011 günlü ilk hükümde 1 yıl 8 ay hapis cezasının katılan kurumun zararı olan 227,04 TL’yi ödemesi koşulu ile TCK'nın 51/2. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 02.07.2013 tarihli ilâmıyla bozulmasından sonra bu kez hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip daha sonra da sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi uyarınca hapis cezasının koşullu ertelenmesine karar verilmeden açıklanmasına karar verildiği, bozma öncesindeki erteleme kararının sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, verilen...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/1095 E., 2024/4850 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/1091 E., 2024/4849 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5119 E., 2024/5436 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4968 E., 2024/5369 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/4592 E., 2024/2689 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/38507 E., 2024/4758 K.2 Nisan 2024