Yargıtay 2. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Mahkemece 04.12.2012 kesinleşme tarihli Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/341 Esas ve 2007/155 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 2 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin ilâm tekerrüre esas alınmış ise de; bozma öncesi 16.02.2016 tarihli kararda 01.12.2011 kesinleşme tarihli Ankara 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/194 Esas ve 2011/750 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 2 yıl erteli hapis cezasının tekerrüre esas alındığı, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü...